คุยกับคุณตา

ธิญาดา พรรณบัว

            เกดเป็นคนมีเซ้นส์นะ(ยิ้ม) แล้วเกดก็เชื่อในเซ้นส์ของตัวเองด้วยค่ะ เพราะว่าเป็นคนที่ ถ้าเราคิดเรื่องอะไรหรือมีเซ้นส์เรื่องอะไรแล้ว มันก็มักจะเป็นจริงทุกเรื่องจริงๆค่ะ อย่างหลายๆคนมาเล่าอะไรให้เราฟังว่ามันเป็นอย่างนั่นอย่างนี้ แต่ถ้าเราฟังแล้วเซ้นส์เราบอกว่ามันไม่ใช่  มันก็คือไม่ใช่  ถึงเขาจะยืนยันว่าใช่ มันก็จะไม่ใช่สำหรับเรา จะเป็นในลักษณะแบบนี้น่ะค่ะ

            ส่วนเรื่องสัมผัสที่หกหรือเรื่องของวิญญาณ ก็มีบ้างค่ะ เคยเจอตอนเด็กๆ คือตอนเด็กก็จะกลัวมากๆ มาถึงวันนี้เกดก็ยังกลัวอยู่นะ แต่จะไม่กลัวเท่าเมื่อก่อน เมื่อก่อนจะกลัวเอามากๆ เหมือนกับว่าพอเราโตขึ้นความกลัวก็อาจจะลดลง เคยเห็นไหมก็เคยเห็นบ้างนะ ก็ไม่ได้กลัวอะไรมากมายเหมือนตอนเด็กๆ

อย่างที่เคยเห็นก็จะเคยเห็นที่บ้านของเกดเองนี่ล่ะค่ะ ก็นอนอยู่ในบ้านแล้วก็เห็นมีคนเดินๆอยู่ในบ้าน ซึ่งเป็นใครก็ไม่รู้ อะไรประมาณนี้ค่ะ เห็นอะไรแปลกๆบ่อยนะ ได้ยินเสียงบ้าง หรือเห็นบ้าง ก็เลยทำให้เราเหมือนกับว่า เรียกว่าชินก็ได้นะ ความที่เราเจอบ่อยก็เลยทำให้ความกลัวเราลดลง แล้วก็เป็นเพราะเขาก็ไม่ได้มาทำอะไรเราด้วยค่ะ ก็เลยไม่กลัวเท่ากับตอนที่เป็นเด็ก แต่ก็ยังกลัวอยู่นะ ห้ามไม่ได้จริงๆ

            ที่เป็นเรื่องเป็นราวเลยมีครั้งหนึ่งค่ะ เหมือนเกดได้คุยกับคุณตาของเกดนะ คือตอนนั้นคุณตาเพิ่งเสียชีวิตได้ไม่นานเท่าไหร่ เกดนอนอยู่แล้วก็เหมือนเกดได้คุยกับคุณตาค่ะ แต่เกดไม่ได้ฝันนะ เกดคุยกับคุณตาว่า เดี๋ยวเกดจะทำบุญไปให้นะ คุณตาอยากจะทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า เดี๋ยวจะทำให้ แล้วเกดก็พูดต่อว่า แต่กลัวไม่ทันจัง เพราะตอนนี้เกดยังไม่ตื่นเลย กลัวจะทำไม่ทัน คุณตาเขาก็พูดกลับมาว่าทันสิ พอคุณตาพูดจบ คุณแม่ก็มาเคาะประตูห้องเกดพอดีเลยค่ะ คือเหมือนนั่งคุยกันกับคุณตาแบบว่าลืมไปเลยว่าคุณตาไม่ได้อยู่กับเราแล้ว แต่เกดยังบอกว่าจะทำบุญไปให้ ตอนนั้นที่กำลังคุยกับคุณตาเกดไม่รู้สึกกลัวอะไรเลย เหมือนนั่งคุยกันปกติ

            พอคุณแม่เคาะประตูเรียกเกดก็ตื่นทันที คือพอได้ยินเสียงเขาเคาะประตูตัวเกดก็เด้งขึ้นมาจากที่นอนเลยน่ะค่ะ แล้วเกดก็บอกแม่ว่าคุณตาอยากทานอะไร แล้วคุณแม่ก็ถามเกดว่าเกดรู้ได้ยังไง เกดก็บอกเขาว่าคุณตามาบอกค่ะ คือความรู้สึกตอนนั้นคือเกดไม่ได้ฝันนะ แต่มีความรู้สึกว่าเรายังไม่ตื่นเท่านั้นเอง มันเหมือนเรานั่งคุยกับคุณตาทั้งๆที่เราไม่ได้ฝันน่ะค่ะ บอกไม่ถูกอ่ะ รู้แต่ว่าเราได้นั่งคุยกับคุณตาแบบว่าปกติธรรมดาเลยน่ะค่ะ