โชค(ร้าย)สองชั้น

โชติกา วงศ์วิลาศ

            เรื่องร้ายๆของเนยคงจะเป็นเรื่องที่เนยเคยโดนกระชากกระเป๋าน่ะค่ะ เหตุการณ์เกิดตรงข้างหน้ามหาวิทยาลัยเลยค่ะ ตอนนั้นเนยตกใจมากๆ คือ ไม่คิดว่าเราจะโดนกระชากกระเป๋า เพราะเดินอยู่ในที่ชุมชนด้วยไงคะ ผู้คนพลุกพล่านขนาดนั้นใครจะไปรู้ว่าเราจะโชคร้าย

 เหตุการณ์คือ เนยกำลังสะพายกระเป๋าเดินๆอยู่ ก็มีผู้ชายมาดึงกระเป๋าไปเลย คือกระชากแรงมากๆ จริงๆ ตอนแรกเค้าขี่มอเตอร์ไซด์มานะคะ ส่วนเนยก็ไม่ได้สนใจอะไร กำลังเดินนวยนาถ(หัวเราะ) อยู่ข้างฟุตบาทกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง คือเหมือนเราเดินเพลินๆกับเพื่อนน่ะค่ะ แล้วเพื่อนก็ฝากกระเป๋าตังค์เค้าเอาไว้ในกระเป๋าของเนยด้วยนะ  ตกลงคือ วันนั้นโทรศัพท์หายสองเครื่อง กระเป๋าตังค์ทั้งของเนย ของเพื่อน กล้องถ่ายรูปด้วย แต่โชคดีที่เนยมีเงินในนั้นแค่ 80 บาท (หัวเราะ) นอกนั้นของหายหมดเลย ที่เสียดายก็คงจะเป็นพวกบัตรต่างๆ แล้วที่โกรธมากๆ เลย คือคนที่กระชากกระเป๋าไป มันหันมามองหน้าเนยด้วยค่ะ เนยก็เห็นหน้าเค้านะคะ นึกในใจอ้าว! ไปแล้ว

คือนาทีนั้นคนมันตกใจทำอะไรไม่ถูกได้แต่ยืนนิ่งอยู่ค่ะ กว่าจะตั้งสติได้ มันก็ไปไกลแล้ว ส่วนเพื่อนก็ยืนอึ้งไปเลยเหมือนกัน  แทนที่จะโวยวาย แต่มันอึ้ง!! พูดอะไรไม่ออกได้แต่ยืนมองเค้ากระชากกระเป๋าไป  แล้วก็ขับรถไปเลยค่ะ ทีนี้ก็ย้อนกลับมาคิดอีกทีก็คิดว่าทำไมเค้าต้องหันหน้ามามองด้วย แล้วเนยจำหน้าเค้าได้เลยนะคะ  ผู้ชายคนนี้แหละที่กระชากกระเป๋าไป อย่าให้เจอนะจะแจ้งความจับเลย

ทีนี้พอโทรไปแจ้งความกับตำรวจ 191 เนยก็บอกไปว่าโดนกระชากกระเป๋า ที่หน้ามหาลัยนี้ รถเลขทะเบียนนี้นะ คือเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียดเลยนะคะ แต่ตำรวจกลับตอบมาว่าแถวนั้นมีคนกระชากกระเป๋าเยอะ!!!! ให้ระวังตัวหน่อยละกัน พอเค้าพูดมาแบบนั้นเนยก็อึ้ง!!ไปกับคำตอบของตำรวจค่ะ คนกระชากกระเป๋าเยอะแล้วยังไง พอเกิดเรื่องแบบนี้เราต้องดูแลตัวเองใช่ไหม พึ่งพาตำรวจไม่ได้เลยหรอ  เนยคิดในใจแล้วตกลงจะต้องทำยังไงล่ะ เราก็ไม่รู้ว่าเจ้าหน้าที่ที่รับโทรศัพท์เค้าเป็นอะไรรึเปล่า เค้าพูดเหมือนไม่ได้ตื่นเต้น หรือรู้สึกร้อนใจอะไรไปกับเราค่ะ เหมือนเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดามากสำหรับเค้าประมาณว่า อ๋อ! เหรอ หน้ามหาลัยเหรอ นี่คุณต้องระวังตัวนะ เนยก็อ้าว! ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ แล้วเค้าก็บอกว่ามันจับไม่ได้หรอก พวกนี้มันมีเยอะ ต้องระวังตัวอะไรยังงี้อ่ะค่ะ

เนยว่าเจอเจ้าหน้าที่แบบนี้ก็เครียดนะคะ ถามมาอีกว่าเมื่อไร เนยก็รีบตอบว่าเมื่อกี้นี้เลย 2 นาทีที่ผ่านมาเนี่ยค่ะ เค้าตอบกลับมาว่า ไปไหนแล้วไม่รู้มั้ง พอได้ยินแบบนั้นเนยก็ทนไม่ไหว ก็เลยบอกแค่นี้นะ แล้วก็วางสายเลยค่ะ ตัวเองก็รู้สึกเสียดายของนะคะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ คือเราก็เป็นแค่เพียงประชาชนคนหนึ่งที่กำลังเดือดร้อน  ก็หวังจะพึ่งเจ้าหน้าที่บ้านเมือง เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง ยังมาเจอตำรวจแบบนี้อีก แต่ก็คงไม่ได้เป็นแบบนั้นทุกคนหรอกนะคะ วันนั้นเนยอาจจะบังเอิญโชคร้ายเองเลยโดนสองต่อ ซึ่งเป็นเรื่องร้ายสองเรื่องในวันเดียวค่ะ ทำเอาแทบจะร้องไห้เลยค่ะ...