เงา...ในกระจก

ณฐพร เตมีรักษ์

 

            มีอยู่วันหนึ่งคุณแม่ขับรถไปรับแต้วกลับจากโรงเรียนค่ะ วันนั้นมากันสามคน แต้วก็นั่งมากับพี่สาว แล้วพี่สาวแต้วเค้าจะนั่งเบาะข้างหน้ากับคุณแม่ ส่วนแต้วก็นั่งเบาะข้างหลังค่ะ คุณแม่ก็ขับรถกลับมาที่บ้านเป็นปกติเหมือนทุกวันไม่มีอะไรนะคะ เพราะคุณแม่จะคอยมารับมาส่งเราแบบนี้อยู่เป็นประจำทุกวัน

 

จากนั้นพอถึงบ้านก็เปิดประตูรั้วคุณแม่ก็ถอยรถเข้าบ้าน คือถอยหลังเข้าบ้านน่ะค่ะ ทีนี้ตรงข้างหลังโรงรถมันจะติดตัวบ้านเลยไงคะ ติดกับโรงรถก็จะเป็นห้องกระจกเหมือนเป็นห้องๆ หนึ่งนี่แหละค่ะ แค่ข้างหน้าเป็นกระจก  ซึ่งสามารถมองทะลุเข้าไปได้ พอคุณแม่ถอยรถเสร็จ แต้วกับพี่สาวก็กำลังจะลงจากรถนะคะ พี่สาวก็เปิดประตูกำลังจะก้าวลงจากรถ แล้วตรงกระจกหูช้างข้างหน้ารถก็ไปสะท้อนเงาข้างหลังตรงห้องกระจกนั้นพอดีค่ะ แล้วแต้วก็มองเหลือบไปเห็นพอดีเหมือนกันพร้อมๆ กับพี่สาวแต้วเลยค่ะ ต้องบอกก่อนว่าเราไม่ได้นัดหมายอะไรกันนะคะ ไม่รู้มาก่อนด้วย ไม่เคยเจอะเจอ ไม่เคยได้รู้มาก่อน ตอนที่มองกระจกแต้วกับพี่สาวเห็นเป็นผู้หญิงแต่งตัวเป็นชุดไทยแบบสมัยใหม่ประมาณรัชกาลที่ 5 ที่เป็นชุดเหมือนปิดคอยืนอยู่ในห้องนั้นน่ะค่ะ แต้วกับพี่สาวก็ร้องเฮ้ย!! คือเราตกใจมากทั้งคู่เลย ก็ร้องกรี๊ดขึ้นมาพร้อมๆกันเลยค่ะ

 

พอร้องกรี๊ด!! แล้วแต้วกับพี่สาวก็รีบวิ่งออกมาจากรถ แล้วก็ไม่มีใครกล้าหันไปมองในบ้านอีก(หัวเราะ) ตอนนั้นมันตกใจจริงๆ เพราะไม่เคยเจอมาก่อนเลย ตกใจมากๆไม่คิดว่าจะมาเห็นพร้อมๆกัน  คือมันเป็นความรู้สึกที่ตกใจมากแค่เห็นแป๊บเดียวก็พอแล้วล่ะค่ะ แค่นี้ก็ผวาแล้วอ่ะ จากนั้นแต้วก็เล่าให้คุณแม่ฟังนะคะ ท่านก็ไม่เชื่อค่ะ คุณแม่ก็บอกว่า ไม่มีอะไรหรอก ก็เห็นแค่ครั้งเดียวค่ะ

 

หลังจากวันนั้นเวลาถอยรถเข้าโรงรถ แต้วก็จะหันไปมองตรงกระจกที่ห้องนั้นก่อนว่ามีใครรึเปล่า มันเหมือนหลอนไปแล้วค่ะ จริงๆ ห้องนั้นจะเป็นห้องทำงาน มีคอมพิวเตอร์ ซึ่งทุกคนในบ้านจะเข้าไปใช้ได้หมด ทีนี้เวลาแต้ว หรือใครไปใช้ห้องนั้น มันก็จะคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทุกครั้งเลย ก็คิดในใจนะคะว่า เอ้ย เคยเห็นนะในห้องนี้ ก็จะเป็นอารมณ์ประมาณนั้นค่ะ เวลาต้องเข้าไปคนเดียวก็จะแอบผวานิดๆ แบบว่าระแวงมากๆ แต่หลังจากนั้นก็ไม่เคยเจออีกเลยค่ะ ก็คิดว่าไม่เจอก็ดีแล้วนะคะ(ยิ้ม) เพราะส่วนตัวก็ค่อนข้างกลัวอยู่เหมือนกันค่ะ ไม่เจอจะดีกว่า..