วันแห่งความภาคภูมิใจ
สิริภรณ์ ยุกตะทัต
เรื่องดีๆ ในชีวิตของแอ...เหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้รู้สึกภาคภูมิใจคือ วันที่เราเรียนจบไฮสคูลค่ะ แอเรียนโรงเรียนอินเตอร์ แล้วตอนจบม.6 จบไฮสคูล มันจะมีงานแสดงความยินดี คล้ายๆ กับจบมหาวิทยาลัย(ยิ้ม) ที่มีการรับปริญญาอ่ะค่ะ ก็จะมีโยนหมวก มีอะไรมากมาย แบบฝรั่งๆ อ่ะค่ะ (ยิ้ม) แล้วแอคิดว่ามันเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่แอรู้สึกภูมิใจมากๆ แล้วยิ่งเห็นคุณแม่ ก็ยิ่งรู้สึกภูมิใจมากขึ้นไปอีก เพราะตอนที่เรียนไฮสคูล แอเลือกเรียนแบบที่มันจะยากกว่าปกตินิดหน่อย เป็นขั้นที่สูงกว่าปกติที่คนอื่นๆ เค้าเรียนกัน ได้เห็นคุณแม่ปลื้มใจมากที่เราเรียนจบ มันก็เลยดีใจมากค่ะ ดีใจที่เราทำสำเร็จ ดีใจที่ไม่ได้ทำให้คุณแม่ผิดหวัง
ตอนที่แอเรียนหนังสือ ก็ยังไม่ได้เข้ามาทำงานในวงการ ก็เป็นเด็กนักเรียนธรรมดาๆ ทั่วไป แล้วด้วยวัย ช่วงนั้นก็กำลังเป็นวัยรุ่น กำลังซ่าๆเลยก็ว่าได้(หัวเราะ) สารภาพเลยว่าแอเองก็เป็นเด็กที่ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้เป็นเด็กเกเรอะไรนะคะ จะซ่าๆ ซนๆ ไปตามวัยมากกว่า คุณแม่เองก็จะกลุ้มใจมากช่วงนั้น เพราะแอเลือกเรียนโปรแกรมที่ยากกว่าปกติ อย่างที่บอกไปแล้ว แต่ไม่ตั้งใจเรียน คุณแม่ท่านก็กลัวว่าเราจะเรียนไม่จบบ้าง ปัญหามากมายจริงๆค่ะช่วงนั้น สุดท้าย...เราสามารถเรียนจบมาได้ ก็รู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองมาก คุณแม่ท่านก็โล่งอก(ยิ้ม) แอเรียนจบได้ท่านก็ดีใจ วันนั้นคุณแม่ร้องไห้เลยอ่ะค่ะ
จำได้ว่า ช่วงวัยรุ่นคุณแม่บอกว่า แอเป็นเด็กที่ถือว่าดื้อเหมือนกัน ซึ่งเราเองก็รู้ตัวเองนะว่าเราดื้อ ซ่า แล้วคุณแม่ก็จะมีวิธีจัดการกับความดื้อของเราด้วยการที่คุณแม่จะปล่อยให้ออกไปเผชิญกับปัญหาต่างๆ ด้วยตัวเอง ให้เราได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง คุณแม่จะไม่ช่วยเหลืออะไรจนกว่าจะถึงที่สุดจริงๆ เวลาแอต้องเผชิญปัญหาก็เลยต้องหัดแก้ปัญหานั้นด้วยตัวเอง เรียกว่าคุณแม่เลี้ยงดูแบบเด็กฝรั่งเลยก็ว่าได้ค่ะ แล้วความจริงก็ต้องยอมรับว่าช่วงนั้นมีอะไรที่ต้องคิดเยอะมาก ด้วยความที่เราก็เด็กวัยรุ่นด้วยไงคะ รักสนุกติดเพื่อน ซ่ามากๆ(หัวเราะ) ไม่ตั้งใจเรียนก็เลยทำให้เจอกับปัญหามากมาย ซึ่งเรื่องเรียนก็ยากมากอยู่แล้ว ยิ่งไม่ตั้งใจเรียนอีก ก็ยิ่งทำให้เรียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ก็เลยต้องเผชิญกับปัญหาตรงนี้เยอะมาก ค่อนข้างโหดเหมือนกันกว่าจะเรียนจบได้...
อืมม์...แต่ในที่สุดเราก็เอาชนะใจตัวเองได้ พยายามตั้งใจเรียน จนเรียนจบไฮสคูลได้ ซึ่งพอผ่านมาถึงจุดนี้ได้มันก็รู้สึกภูมิใจในตัวเองมากๆ แล้วถ้าลองมานึกๆ ย้อนไปในอดีตที่ผ่านมา ว่าการที่เราไม่ตั้งใจเรียน แล้วกว่าจะเรียนจบได้ มันทรหดมากแค่ไหน ก็ทำให้เราคิดได้ว่าถ้าเราย้อนเวลาไปได้ ก็คงจะไม่ทำอะไรหลายๆ อย่างที่ไม่เข้าท่าลงไป
อยากฝากถึงน้องๆ ที่อยู่ในวัยเรียนไว้เลยค่ะว่า ไม่ว่าจะเรียนอะไร ที่ไหนก็ตาม ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเราเอง เราเลือกที่จะมีอนาคตที่สดใสได้ ขอแค่ให้เราตั้งใจเรียนให้มากๆ แบ่งเวลาเรียน เวลาเล่นให้ดีๆ ณ วันนี้เรามีหน้าที่เรียนหนังสือก็ต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด เรื่องอื่นเอาไว้ทีหลัง แล้ววันที่เราเรียนจบเราจะรู้สึกได้ว่าสิ่งที่เราได้รับมันคุ้มค่ามากกับการที่เราทุ่มเทตั้งอกตั้งใจค่ะ (ยิ้ม)
