ศศินา วิมุตตานนท์
ผู้ประกาศข่าวชื่อดัง

ครั้งนี้ “Woman’s Story” ได้มีโอกาสได้พูดคุยกับ “คุณ
งานหลักที่ทำอยู่ตอนนี้มีอะไรบ้างคะ
หลักๆตอนนี้ที่ทำคือผู้ประกาศข่าวค่ะ(ยิ้ม) ก็อย่างที่เห็นคือก็มีงานอ่านข่าวอยู่ อีกอย่างคืองาน “ศศินา บิวตี้แอนด์สปาคลับ” ของ บ.ดรีมทีม เป็นการสร้างโอกาสในเรื่องของอาชีพ และการสร้างรายได้ให้คนระดับรากหญ้า สามารถที่จะทำธุรกิจง่ายๆ คือเรามองว่าไม่ว่าเศรษฐกิจจะไม่ดี แต่อย่างไรก็ตาม คนก็ยังห่วงใยเรื่องของสุขภาพและความสวยความงาม เราก็คิดว่าความสวยความงามนั้นตอนนี้เข้าไปในทุกหย่อมหญ้า ร้านเสริมสวยในประเทศไทยมีมากมาย กระจายออกไปทุกตำบลทุกหมู่บ้านอยู่แล้ว และการที่เราเอาสินค้าและบริการไปให้ในระดับรากหญ้าได้ และเขาก็สามารถที่จะทำ หากเขายืดที่จะเป็นอาชีพ เขาก็สามารถทำได้ ให้เกิดรายได้ เพื่อไปเลี้ยงครอบครัวได้ ก็ต้องเนื่องเป็นลูกโซ่ และอีกงานคือ อ้อก็มีเขียนคอลัมน์ เกี่ยวกับประวัติชีวิต เกร็ดเล็กๆน้อยๆ ในวัยเยาว์ ของบุคคลที่มีชื่อเสียงต่างๆ เขียนลงในหนังสือพิมพ์บ้านเมืองทุกวันศุกร์ ก็จะเป็นการเอาประสบการณ์ในวัยเยาว์มาแบ่งปันให้กับน้องๆเยาวชนให้ได้เรียนรู้ ได้เห็นว่าในวัยเด็กของคนเหล่านั้นเคยทำอะไรอย่างไร ก็เป็นแนวทางให้กับเยาวชน ให้เขามีแรงบันดาลใจในการทำสิ่งต่างๆ เมื่อเราได้เราได้เรียนรู้ประสบการณ์จากคนอื่น ก็เป็นสิ่งที่ง่ายที่เราไม่ต้องไปลองผิดลองถูกเองก็คิดว่าจะเป็นประโยชน์ต่อเยาวชน ก็เป็นลักษณะงาน 3 งานหลักๆที่ทำอยู่ตอนนี้ และอีกงานหนึ่งที่สำคัญ ก็คือเลี้ยงลูกค่ะ หลายๆคนงงว่าเลี้ยงลูกเป็นงานด้วยเหรอ ที่จริงแล้วนี่คืองานหลักของเลยค่ะ ไม่มีวันหยุดและไม่มีเวลาหยุด คือถ้าอ้อไม่ทำงานอย่างอื่น ก็คงจะมีแต่งานเลี้ยงลูกอย่างเดียว อยู่กะลูก 24 ชม. ทุกเวลาทุกนาทีต้องให้หมด นี่แหละค่ะ 4งานหลัก ที่ทำอยู่ตอนนี้
งานในแต่ละด้านแตกต่างกันอย่างไรบ้างคะ
แน่นนอนในเรื่องบทบาทและหน้าที่ คือแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง อย่างผู้ประกาศข่าวก็เป็นอีกลักษณะหนึ่งที่เราทำงานอยู่หน้ากล้อง ที่ต้องรายงานข่าวที่ผู้สื่อข่าวได้ไปสืบเสาะมาในสายต่างๆทั้งการเมือง เศรษฐกิจ สังคม แล้วเราก็ถ่ายทอดไปสู่คนดูผ่านทางโทรทัศน์ทั้งภาพและเสียง เราก็ต้องดูดีมีบุคลิกภาพที่ดีน่าเชื่อถือ รายงานด้วยความเที่ยงตรงฉับไว แต่งานทางด้าน บ.ดรีมทีม ก็เป็นอีกรูปลักษณ์ ที่ไม่ได้ผ่านทางทีวีแล้ว แต่จะเข้ามาสัมผัสกับผู้คนที่มาใช้ผลิตภัณฑ์ก็ดีหรือว่าลูกค้าที่นำสินค้าออกไปขาย ก็ต้องสื่อสารตัวต่อตัวโดยตรงมาขึ้น คือในสตูดิโอเราก็สัมผัสแต่กล้องไม่ต้องสื่อสารกับใคร แต่เราสื่อไปได้ทั่วประเทศ แต่งานนี้ก็ต้องเจอผู้คน บ้างต้องพาลูกค้าไปเที่ยวไป หรือบางครั้งมีคำถามมีคำปรึกษา มีข้อคิดเห็นก็แลกเปลี่ยนสอบถาม กัน ก็เป็นอีกรูปแบบที่ละเอียดอ่อนมากขึ้น ก็มีรายละเอียดเยอะมากขึ้น ไม่ได้เพียงแค่ลูกค้า ก็ยังมีในส่วนพัฒนาผลิตภัณฑ์ด้วยว่า ผลิตภัณฑ์หนึ่งชิ้นกว่าจะออกมาได้ต้องมีสูตรอย่างไร ใช้แล้วเป็นยังไง ใช้แล้วได้ผลอย่างที่ต้องการไหม แพ็คเกจเป็นอย่างไร การขออนุญาตอย่างไร แต่โชคดีที่มีทีมงานดูรายละเอียดให้ แต่เราก็ต้องเป็นคนดูอีกครั้งว่าดีไหม พอใจไหม เพราะว่าก่อนที่จะออกไป เราก็ต้องทดสอบก่อน รายระเอียดของงานจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
มีหลักในการทำงานด้านต่างๆอย่างไรบ้างคะ
ทั้งหลายทั้งหมด เราจะเลือกทำในสิ่งที่เราทำแล้วเรามีความสุขเท่านั้น(ยิ้ม) การทำงานหากว่าเราทำงานอะไรที่เรามีความสุข มีความถนัด มีความชอบ เราจะไม่ได้คิดว่าเป็นงาน เพราะเราทำด้วยหัวใจเรารักเราสนุกกับงานนั้นๆ แต่ถ้าเราทำงาน นั้นโดยที่ไม่มีใจ ไม่ได้รักไม่ได้ชอบ เราอึดอัด ฝืน และเราจะทำได้ไม่ดี ก็จะส่งผลนั้นไปถึงงาน ที่อาจจะไม่มีคนยอมรับ ไม่ประสบความสำเร็จ หรืออะไรก็แล้วแต่ เพราะฉะนั้นทั้งหลายทั้งปวง รายละเอียดต่างกัน แต่สิ่งที่เหมือนกันคือเราทำด้วยใจและด้วยความรัก ก็จะทำให้ดีเอง อย่างงานข่าวที่บางครั้งจะต้องออกไปลุยออกไปนอกสถานที่ ที่ตื่นเต้น แต่ถ้าเราสนุกกับงาน เราก็ไม่ได้คิดว่าเป็นอุปสรรค
แล้วแบ่งเวลาให้กับแต่ละงานอย่างไรคะ
คืออ้อก็จะมีการแบ่งตารางชีวิตที่ชัดเจน อย่างงานผู้ประกาศ เราก็มีการแบ่งเวลาอย่างชัดเจน อย่างงานข่าวก็จะกำหนดวันเลยค่ะ ว่าอ่านวันไหนบ้าง แล้วเราก็จะรู้ได้ว่า ตรงนี้ต้องให้เวลาไปกับข่าว ส่วนของ บ.ดรีมทีม ส่วนใหญ่มันก็จะเป็นอย่างที่เรารู้ว่า ต้องมีในเรื่องของการพัฒนาผลิตภัณฑ์ หรือเรื่องอื่นๆ เราก็รู้ชัดเจนว่า ขั้นต่อของงานจะไปตรงไหน หรือถ้าจะมีอบรมประชุมสมาชิก ก็จะมีตารางแจ้งมาว่าวันนี้มีงานอะไรที่ต้องทำบ้าง เราก็รู้แล้วว่า จะต้องมาจัดสรรเวลาอย่างไร คือจะจัดไม่ให้ชนกับอ่านข่าว รวมถึงงานเขียนคอลัมน์ ก็สามารถบริหารได้ คือทุกๆวันศุกร์จะต้องตีพิมพ์ ก็ต้องเขียนและสัมภาษณ์ไว้ ทำสต็อกไว้ ก็บริหารเวลาได้อย่างไม่มีปัญหา เพราะงานทั้งหลายทั้งปวง ถึงแม้จะต่างกัน แต่เรามีตารางชีวิตที่ชัดเจน ต้องแบ่งเวลาไหนเพื่อทำอะไร
*** ติดตามบทความทั้งหมดในฉบับที่ 244 จากนิตยสาร ![]()
