Working Woman

พลอย จริยะเวช

นักเขียนและนักแปลชื่อดัง

 

            ในวงการหนังสือของเมืองไทยเรานั้น มีนักเขียนคุณภาพอยู่มากมายหลายคน ที่คอยสร้างสรรค์ผลงานเขียนคุณภาพหลากหลายสไตล์ให้ได้อ่าน รวมถึงเธอคนนี้ด้วยค่ะ “คุณพลอย จริยะเวช” นักเขียนคุณภาพอีกหนึ่งคน ที่สร้างสรรค์ผลงานดีๆ ผ่านตัวหนังสือออกมาให้ได้อ่านหลายต่อหลายชิ้น ไม่ว่าจะเป็น งานเขียนอย่าง เพลินกับพลอย ผลงานแปลอย่าง บริดเจ็ท โจนส์ ไดอารี่ และ Twenties Girl และอื่นๆอีกมากมาย ที่มาจากปลายปากกาของคุณพลอย ที่หยิบเอาเรื่องราว ใกล้ตัวขึ้นมาร้อยเรียงด้วยภาษา สำบัดสำนวนที่ทันสมัย รวมถึงงานเขียนในแบบไลฟ์สไตล์อีกมากมาย ทำให้ชื่อของคุณพลอยในตอนนี้ เรียกได้ว่าเป็นนักเขียนที่กำลังมาแรงในตอนนี้เลยทีเดียวค่ะ

            ก่อนที่จะเริ่มทำงานเขียนอย่างเต็มตัวนั้น คุณพลอยทำงานประจำมาก่อนค่ะ แต่จากการเรียนและการทำงานทางด้านกฎหมายมาก่อน ทำให้ได้อ่านและเขียนอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว ซึ่งคุณพลอยบอกว่า เหมือนกับได้ฝึกมาโดยตลอดอย่างไม่รู้ตัว ทั้งยังเริ่มทำงานเขียนและงานแปลตั้งแต่ยังทำงานประจำ จนกระทั่งรู้ตัวว่าชอบทำงานงานเขียนและงานแปลจริงๆจังๆ คุณพลอยจึงตัดสินใจมาทำงานเขียนอย่างเต็มตัวค่ะ  

 

จุดเริ่มต้นของงานเขียนเกิดขึ้นได้อย่างไรคะ

            จริงๆ ด้วยอาชีพการงาน และสายวิชาที่เรียน คือจบปริญญาตรีกฎหมาย นิติศาสตร์ จุฬาฯ ก็เป็นวิชาที่ต้องใช้การอ่านการเขียนแยะมากอยู่แล้ว เช่นเดียวกับเมื่อเริ่มต้นทำงาน ก็ต้องเขียนแยะมากๆ เหมือนเราได้ฝึกเขียนมาตลอดโดยไม่รู้ตัว แต่จุดเริ่มต้นของงาน เขียนที่ลงตีพิมพ์ให้คนอ่านได้อ่าน บทความลงตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ นิตยสาร เริ่มต้นราวปี พ.ศ. 2538-2540 ช่วงนั้นเริ่มโดนเลย์ออฟจากบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ และพี่ที่เป็นหัวหน้าเก่า เขาก็ออกมาเปิดนิตยสารธุรกิจชื่อคอร์ปอเรท ไทยแลนด์ ลูกน้องเก่าอย่างเราจึงได้ไปช่วยบ้าง เขียนรายงานพิเศษให้บ้าง โดยได้รับมอบหมายให้นำเสนอบทความที่เจาะธุรกิจแนวไลฟ์สไตล์ เสื้อผ้า แฟชั่น เครื่องสำอาง แต่นำเสนอในแง่มุมธุรกิจ เป็น feature ใหญ่ประจำฉบับ ยาวสิบหน้ากันเลยทีเดียว

นอกจากนี้ในช่วงวิกฤต เศรษฐกิจปี 2540 ทางหนังสือพิมพ์ผู้จัดการเขาเริ่มเปิดคอลัมน์ใหม่ๆ เปิดโอกาสให้คอลัมนิสต์หน้าใหม่ๆเข้าไปเขียน ก็ได้ไปเขียนคอลัมน์ชื่อ ผู้หญิงมองกระแส ตอนนั้นยังใช้นามปากกาอยู่ ขณะเดียวกัน พอโดนเลย์ออฟ ก็เริ่มหางานหลายๆงานทำ ไปสมัครเป็นนักแปลบทพากย์ของยูทีวี ตอนนี้เป็นทรูส์ แปลซีรี่ย์ รายการหมอ รายการเด็ก การ์ตูน พอสะสมพอร์ตงานได้สัก ระยะหนึ่ง ก็เริ่มกล้าที่จะไปสมัครสอบเป็นนักแปลที่นิตยสารแอล คอสโมโพลิแทน คลีโอ ต่อมาก็ได้เขียนบทความลงตีพิมพ์ในนิตยสารแอลบ้าง ค่อยๆสั่งสมประสบการณ์ สั่งสมพอร์ตงานไปทีละน้อย จนชื่อเราเริ่มติดตลาด

 

เริ่มทำงานเขียนตั้งแต่ตอนทำงานประจำใช่ไหมคะ อย่างนี้มีการแบ่งการทำงานทั้งสองส่วนอย่างไรคะ

เริ่มทำงานเขียน งานแปลตั้งแต่ทำงานประจำแล้ว เพราะไม่มีความสุขกับงานประจำ คือไม่ชอบตั้งแต่เรียนกฎหมายจบมาแล้ว รู้สึกว่าไม่ใช่งานที่เราชอบ แต่จังหวะชีวิตไม่ค่อยดี  พอจบกฎหมายไปเรียนต่อทางด้านการจัดการการท่องเที่ยวที่ประเทศออสเตรียใน ยุโรปมาปีนึง คิดว่ากลับมาจะเปลี่ยนสายไปทำด้านการท่องเที่ยว ปรากฏว่ามีเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ การท่องเที่ยวฟุบ จึงต้องกลับไปสมัครงานที่ใช้ความรู้ทางด้านกฎหมาย ทำไปเรื่อยๆทั้งที่ไม่ชอบ

ต่อมาจึงขวนขวายหางาน อื่นๆทำ ซึ่งเป็นงานที่เราเรียกว่าเป็นงาน 'ชุบชูใจ' คืองานเขียน งานแปลนี่แหละ งานชุบชูใจ คืองานที่เรารู้สึกคึกคัก สนุก มีแรงบันดาลใจอยากทำ ก็จะทำในช่วงเย็นๆหลังเลิกงานหรือทำวันเสาร์อาทิตย์ เป็นการลองใจตัวเองด้วยว่า หากต่อมาต้องทิ้งองค์กร ทิ้งงานประจำ เราจะอยู่กับงานเขียน งานแปลได้ไหม

 

แล้วจุดที่ตัดสินใจทำงานเขียนอย่างเต็มตัวคืออะไรคะ

ทดลองทำงานเขียน งานแปล ควบคู่กับงานประจำมาราวสามสี่ปี จนรู้สึกว่าเราชอบจริง ทำได้นาน จนแน่ใจว่าเป็นงานที่เรารัก ประกอบกับโดนเลย์ออฟด้วยค่ะ เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ บริษัทไฟแนนซ์ปิดไปแยะช่วงปี 2540 ก็เลยต้องออกจากงานโดยปริยาย มาทำงานที่บ้าน เริ่มทำงานเขียน งานแปล เต็มตัว

 

นักเขียนที่ดีในความคิดของคุณพลอย ต้องมีคุณสมบัติพิเศษอะไรบ้าง

คุณสมบัติที่น่าจะมีคือ การคิดแบบวิเคราะห์เป็น การมีทักษะในการทำความเข้าใจในสิ่งที่เราจะเขียน และสามารถใช้ภาษาถ่ายทอดความคิดนั้นออกมาเป็นงานที่ให้บุคคลอื่นเข้าใจได้ในระดับหนึ่ง เรียกว่าต้องมีทักษะในการสื่อสารและใช้ภาษาน่าอ่านพอสมควร ขณะเดียวกันก็ต้องมีจินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์ และความขยันขันแข็งในการฝึกคิด ฝึกเขียน และที่สำคัญต้องเป็นนักอ่านด้วย ช่างสังเกต เปิดใจรับสิ่งต่างๆรอบตัว โลกทัศน์จะได้กว้างๆ เพื่อจะได้มีวัตถุดิบในการคิด การเขียน ต่อไป

 

แนวคิดที่จะเขียนเรื่องสั้นสักเรื่องหนึ่ง คุณพลอยมีแรงบัลดาลใจอะไรถึงเขียนเรื่องนั้นๆขึ้นมาได้คะ

โดยส่วนตัวแล้วเป็นคน เขียน non fiction เรียกตัวเองว่าเป็นคอลัมนิสต์ เขียนคอลัมน์ บทความ เป็นเรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องแต่ง (fiction) แต่บทความประเภท non fiction ที่เราเขียนนั้นประกอบด้วย เรื่องราวที่เป็นข้อเท็จจริง ข้อมูลที่ค้นคว้ามา และความคิดที่เราวิเคราะห์ แรงบันดาลในการสร้างสรรค์บทความสักเรื่องของเราส่วนใหญ่มาจากความสนใจในการ ใช้ชีวิตด้านต่างๆ สิ่งที่เราสนใจและมี passion กับมัน อยากรู้เอง อยากบอกเล่าให้ผู้อื่นรู้หรือลองด้วย

 

หากในขณะที่กำลังเขียนเรื่องๆหนึ่งอยู่แล้วนั้น ความคิดเกิดตันขึ้นมา จะมีวิธีแก้อย่างไรคะ

ส่วนใหญ่จะคิดให้แตกก่อน ถึงจะลงมือเขียนค่ะ คือคิดภาพรวมให้สำเร็จ เรียงลำดับสิ่งต่างๆในหัวให้เรียบร้อย แล้วค่อยเขียน จะทำให้ไม่ตัน แต่ที่ว่าตัน ตัน นั้น มันมักจะเป็นช่วงที่เรายังขบสิ่งที่เราจะเขียนไม่แตกมากกว่า ถ้าคิดยังไม่แตกหรือเกิดอาการตันบ้าง ก็จะหยุดเขียน และสร้างสติ โดยการนำตัวเองไปทำอย่างอื่นบ้าง ให้สมองปลอดโปร่ง อย่างเช่นไปออกกำลังกาย วาดรูป หรือไปเดินเล่นเพลินๆ ดูอะไรที่ช่วยให้ความคิดจิตใจรื่นรมย์พอที่สมองจะคิดอะไรออก

 

*** ติดตามบทความทั้งหมดในฉบับที่ 248 จาก