ประสบการณ์เรื่องร้ายของรันจะไม่ค่อยมีนะคะ หรือไม่ก็น้อยมากๆ แต่ถ้าเป็นเรื่องร้ายที่เรียกว่าร้ายแรงมากๆ ก็มีแค่ครั้งเดียว และคิดว่าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีกก็คือ เรื่องที่ทำให้คุณพ่อคุณแม่ต้องเสียใจ แล้วก็ร้องไห้ ซึ่งตรงนั้นเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของตัวรันเอง ประกอบกับตอนนั้นเรายังเด็กด้วย ก็คงจะมีบ้างที่อยากจะทำอะไรตามใจตัวเองจนลืมนึกถึงความปรารถนาดีของคุณพ่อคุณแม่ไปค่ะ

            ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับการเรียนของรันค่ะ คือรันก็ไปเรียนตามปกติเหมือนเด็กทั่วไปนะคะ แต่ว่าด้วยความที่รันเป็นนักกีฬา ก็เลยไปสนใจแต่เรื่องกีฬา มุ่งมั่นกับการฝึกฝนมากจนไม่ได้สนใจการเรียนสักเท่าไร พอถึงเวลาสอบคะแนนที่ออกมาก็เลยได้น้อยมาก พูดถึงคะแนนเกรดเฉลี่ยก็ไม่ได้น้อยมาก แต่ว่าคงจะน้อยไปสำหรับความคาดหวังของคุณพ่อคุณแม่ เพราะว่าพอท่านทราบ ท่านก็เสียใจร้องไห้เลยเลยนะ ท่านคิดว่าทำไมรันถึงเรียนได้คะแนนน้อยแบบนี้ ทำไมถึงไม่ตั้งใจเรียน เป็นเรื่องที่ทำให้รู้สึกผิดมากๆ(ยิ้ม) แล้วก็ตั้งใจว่าจะไม่ทำให้ท่านเสียใจอีกแล้ว ใจไม่ดีเลยนะที่เห็นพ่อแม่เสียใจ รู้สึกตอนนั้นจะอยู่ม.3 นะคะ คือด้วยตัวรันเองตั้งใจจะเป็นนักกีฬามากกว่าก็เลยไม่ค่อยได้เข้าเรียน เวลาไปสอบก็ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็มีสอบตกบ้าง แล้วเกรดเฉลี่ยมันก็เลยได้ประมาณเกือบ 2.00 แต่เมื่อก่อนจะอยู่ที่เกือบ 3.00 ตลอด สงสัยคราวนั้นที่ท่านร้องไห้คงจะได้ประมาณสัก 1.97 มั้งคะ(ยิ้ม) ถ้าจำไม่ผิด

ซึ่งครั้งนั้นก็ทำให้คุณพ่อกับคุณแม่ผิดหวังเสียใจว่าทำไมเราไม่ตั้งใจเรียน เกรดเฉลี่ยทำไมมันแย่ลงเรื่อยๆ แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะได้มากกว่านี้ค่ะ ช่วงนั้นรันยังเด็กก็ไม่ได้คิดอะไรเรื่องพวกนี้มากนัก คือเด็กน่ะค่ะ พออยากทำอะไร ชอบอะไรก็ทำ เพราะรันก็คิดว่ามันก็เป็นสิ่งที่ดีหากรันจะได้เป็นนักกีฬาของโรงเรียน มันไม่ได้เสียหายอะไร แล้วก็ไม่ได้ไปทำตัวเกเรที่ไหนด้วย อีกอย่างรันก็ชอบเล่นกีฬาอยู่แล้วจนมาเห็นพวกท่านร้องไห้ ถึงได้รู้ว่าการเรียนมันเป็นสิ่งที่สำคัญมาก ไม่อย่างนั้นพวกท่านคงไม่ส่งเสียให้เราเรียนโรงเรียนดีๆ แล้วก็ไม่ต้องมานั่งเสียใจขนาดนี้

            สำหรับคนที่เป็นพ่อเป็นแม่ยอมเล็งเห็นถึงความสำคัญของอนาคตของลูกเป็นหลักด้วยกันทุกคนล่ะค่ะ ซึ่งการศึกษาเล่าเรียนก็เป็นสิ่งจำเป็นที่จะทำให้ตัวเราสามารถมีอนาคตที่ดีได้ เพราะฉะนั้นเหตุการณ์นั้นก็ทำให้รันเข้าใจคุณพ่อคุณแม่มากขึ้น หลังจากนั้นรันก็กลับมาตั้งใจเรียนอีกครั้ง ให้ความสนใจกับการเรียนมากขึ้นกว่าเดิมเยอะมากๆ คือไม่อยากให้ท่านเสียใจไปมากกว่านี้อีกแล้วค่ะ รันก็เลยคิดว่าคงต้องปรับปรุงตัวเสียใหม่ในเรื่องของการเรียน  แล้วท่านก็บอกว่าทุกสิ่งที่ทำลงไปก็เพื่อตัวรันในอนาคตทั้งนั้น อย่างน้อยมีความรู้มีวิชาติดตัวพอเวลาโตขึ้นมาจะได้ไม่ต้องลำบาก ตัวรันเองพอมานึกคิดย้อนไปตอนนั้น ถ้ารันเป็นแม่คน รันก็คงอยากให้ลูกตั้งใจเรียนเหมือนกันค่ะ..