สะเทือนใจ

รมิดา รัสเซล มณีเสถียร

            จริงๆ อาจจะไม่ใช่ประสบการณ์ที่เจอกับตัวเองโดยตรงนะคะ แต่เวลาที่จะเห็นอะไร หรือเหตุการณ์ไหนที่เลวร้ายเกิดขึ้นกับเด็ก มันทำให้รู้สึกแย่ตามไปด้วย คือตอนนี้ด้วยความที่พึ่งเป็นคุณแม่มือใหม่ ลูกก็ยังอายุน้อยอยู่   ความรู้สึกที่เรารักลูก ห่วงลูก เราก็รู้ว่ามันมากมายขนาดไหน แล้วกับคนอื่นล่ะ มันก็คงไม่ต่างกันสำหรับความรู้สึกของหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ เรื่องราวต่างๆมากมายที่เกิดขึ้นกับเด็กทุกเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องดี เราคนเป็นแม่ก็พลอยสะเทือนใจตามไปด้วยทุกครั้งที่รับรู้

ในสิ่งร้ายที่เราได้เห็นในสังคมปัจจุบันนี้ อย่างล่าสุดเราเพิ่งได้รับอีเมล์มาฉบับหนึ่งว่ามีเด็กอายุ  6  ขวบกว่า ได้หายไปจากพ่อเค้า ขณะที่ไปเที่ยวพัทยาด้วยกัน มันทำให้เรามีความรู้สึกรับรู้ตรงนั้นได้แบบกระทบใจอย่างแรงทันทีเลยสำหรับคนที่เป็นแม่ แล้วก็อีเมล์ฉบับนี้เราก็พยายามจะจดจำหน้าเด็กเอาไว้ ซึ่งก็ถามตัวเองนะคะว่าถ้าเราเจอเด็กคนนี้แล้วจะรู้มั้ยว่านี่คือเด็กที่อยู่ในอีเมล์ฉบับนั้น เราก็รู้สึกว่ามันแย่จังเลย มันไม่ใช่เรื่องง่ายถึงแม้จะรู้แต่ก็ช่วยเหลืออะไรไม่ได้เลยก็ตาม เราก็ได้แต่เอาใจช่วย

 ซึ่ง ณ ขณะที่พ่อแม่กำลังช่วยกันตามหา แล้วเด็กคนนี้ล่ะ คิดดูสิคะว่าตอนนี้จะไปอยู่ที่ไหน เป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ จะไปตกระกำลำบากอยู่รึเปล่า ก็ลองคิดกลับกันนะคะว่าถ้าเป็นลูกเราล่ะ มันจะเป็นยังไง ถ้าเกิดว่าเราต้องสูญเสียลูกไปด้วยเหตุผลแบบนี้มันจะเกิดอะไรขึ้นกับความรู้สึกของเรา ซึ่งจุดนี้มันเป็นเรื่องที่เราสแตนบายคิดก่อนล่วงหน้า หรือเวลาได้รับข่าวอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับเด็ก เราก็จะหาอ่านเพื่อรับรู้จะได้ดูแลลูกเราให้ดีขึ้น เพราะเรื่องแบบนี้เราไม่รู้ว่าวันหนึ่งมันจะขึ้นกับเรารึเปล่า

อย่างข่าวล่าสุดที่มีออกมาว่าน้องคนหนึ่งเค้าเกิดมาแล้วไม่มีกะโหลกศีรษะตั้งแต่เกิด แล้วก็กลายเป็นสมองบวมใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เป็นอะไรที่ทรมานมากสำหรับเด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ชีวิตน้อยๆ ที่เกิดมาบนโลกใบนี้ ซึ่งเราเห็นแล้วก็มีความรู้สึกว่าเออ..ลูกเราช่างโชคดีที่เกิดมาครบทุกอย่าง คือความรู้สึกแบบนี้มันก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องร้ายที่เกิดขึ้นโดยตรงถึงจะเกิดความรู้สึกแย่ได้ เพียงแค่เห็นอะไรที่มันเกิดขึ้นแบบนี้กับเด็กหลายๆ คน เราก็รู้สึกแย่มากแล้วนะคะ แล้วก็นึกขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่มีมาทั้งหมดในชีวิตของเรา ความดีที่เคยทำว่าทำให้ลูกเราครบ 32 ประการ แล้วก็แข็งแรงน่ารักอะไรแบบนี้ค่ะ(ยิ้ม)

จากเหตุการณ์ต่างๆ เหล่านี้ที่เกิดขึ้นก็เป็นสิ่งที่เตือนใจเราว่าคงจะต้องระมัดระวังครอบครัวของตัวเองมากขึ้น ไม่ว่าเวลาเราไปเที่ยวกับลูก หรือไปในที่ไหนๆ ก็ตาม ถ้าลูกวิ่งไปตรงนั้นแล้วเราก็เห็นว่าไม่เป็นไร แต่พอหันไปอีกทีลูกอาจจะหายไปแล้วก็ได้ ซึ่งอันนี้ก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่แค่เตือนตัวเอง อยากจะให้ผู้ปกครองทุกคนเตือนตัวเองด้วยเช่นกันค่ะ..