ของขวัญล้ำค่า

กุลนัดดา ปัจฉิมสวัสดิ์

            ช่วงที่นีน่ามีความสุขที่สุดคงเป็นช่วงที่อยู่อเมริกา(ยิ้ม) คือมันเป็นช่วงที่สุดๆ เลยค่ะ สนุกก็สนุกที่สุดเลยนะ ลำบากก็ลำบากที่สุดเหมือนกัน(หัวเราะ) เป็นอะไรที่เกิดขึ้นแบบขึ้นสุด ลงสุดในชีวิตจริงๆ ถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่มีวันจะประสบหรือได้สัมผัสถ้าอยู่เมืองไทย แล้วก็เป็นจุดที่ทำให้การมองโลกของนีน่าเปลี่ยนชีวิตกลับไปแบบชนิดที่ว่าหันไป180 องศา  และมีอิสระมากซะจนกลัวการมีอิสระอย่างนี้เลยค่ะ(ยิ้ม)

            เคยได้ยินคำว่า”Culture Shock” มั้ยค่ะ มันหมายถึงการตกใจที่ต้องไปสัมผัส เปลี่ยนแปลงกับวัฒนธรรมที่แตกต่าง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องภาษา เพราะอยู่เมืองไทยทุกอย่างเป็นภาษาไทยหมด แต่พอไปที่โน้นเปิดทีวี วิทยุ หรือป้ายอะไรต่างๆ ก็เป็นภาษาอังกฤษหมดเลย รวมทั้งคนรอบตัวด้วย แล้วก็ยังมีวัฒนธรรม ธรรมเนียมอื่นๆ อีก ที่เราไม่เคยรู้ แต่สิ่งที่ได้มานอกจากเรื่องภาษาและธรรมเนียม นีน่าก็สังเกตว่าเมื่อก่อนนีน่าจะอยู่ในโลกที่สวยงามมาก ที่เป็นโลกของตัวเอง จากประเทศไทย ซึ่งก็เป็นโลกใบเล็กๆ แต่พอไปที่อเมริกาเนี่ยมันเหมือนเป็นหม้อที่รวมเอาคนจากหลากหลายวัฒนธรรมมาอยู่รวมกันค่ะ

 เมื่อก่อนตอนที่อยู่เมืองไทยก็เลยคิดว่าเราอยู่ด้วยมาตรฐานเดียวตลอดชีวิตตั้งแต่เด็กจนโตว่าผู้ใหญ่บอกว่าแบบนี้ถูกก็คือถูก ถ้าไม่ใช่แบบนี้ก็ไม่ถูก หรือว่าก็ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่คนที่นั่นเค้าไม่คิดเหมือนเรา ซึ่งเค้าก็เป็นคนดีนะ แต่นีน่าช็อคว่าทำไมต้องทำแบบนี้ มีเพื่อนที่เป็นคนอีกประเทศหนึ่ง นีน่าก็สงสัยทำไมเค้าไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่เราบอก ทำไมเค้าเห็นว่าสิ่งที่เราทำนั้นแหละที่แปลก บางอย่างที่เค้าทำเป็นสิ่งที่เราไม่มีวันจะทำเลยในชีวิต แต่เค้าก็เป็นคนดี นีน่าเจอแบบนี้เป็นร้อยๆ ครั้ง ทำให้นีน่ามาถึงบางอ้อ! ว่าเรามาจากโลกใบเล็กที่มีมาตรฐานเดียวนะ(ยิ้ม) จริงๆ โลกที่เราอยู่มันยังมีโลกอีกหลายๆ ใบ ซึ่งมีมาตรฐานที่แตกต่าง ความเชื่อที่แตกต่างกันไปอีกมากมาย แต่ทุกคนแม้ว่าจะต่างกัน ก็เป็นเพื่อนกันได้แล้วก็อยู่ร่วมกันได้ตราบใดที่เราเชื่อในเรื่องความดี

ดังนั้นตอนนี้นีน่าจากที่เคยมองโลกแบบแนวตรง ก็กลายเป็นมองได้แบบ 360 องศาเลย เอ่อ...ในโลกเรามันเป็นโลกที่กว้างนะ มีความแตกต่าง มีความหลากหลายของคน แล้วเราจะเอามาตรฐานของเราไปวัดคนอื่นไม่ได้หรอก แล้วคนอื่นที่เค้าไม่ได้คิดเหมือนเรา มีความเชื่อไม่เหมือนเรา มีมาตรฐานของการใช้ชีวิตไม่เหมือนเรา ไม่ใช่ว่าเค้าผิดนะ แต่มันขึ้นอยู่ที่ว่าคนจะคบกันได้ต้องเชื่อในเรื่องของความดีเหมือนกัน อย่างนี้ก็โอเคสามารถเป็นเพื่อนกันได้อะไรแบบนี้น่ะค่ะ

            การไปครั้งนั้นของนีน่าทำให้เปิดโลกทัศน์ของนีน่าได้กว้างขึ้น จากนั้นนีน่าก็จะไม่เอามาตรฐานของตัวเองไปตัดสินคนอื่น ฉันรักเธอที่เป็นตัวเธอ เป็นตัวเธอไปเลยให้มันเต็มที่ ความคิดเราเปลี่ยนไปแล้วเหมือนเป็นการปลดพันธนาการออกจากใจของเราเลย ทำให้เราไม่ต้องมายึดติดกับอะไรอีกแล้ว นี่คือของขวัญที่นีน่าได้จากการไปเมืองนอกครั้งนั้นค่ะ(ยิ้ม)