การค้นพบตัวเอง

พัชรลักษณ์ ตะเวทิกุล

เรื่องที่ประทับใจที่สุดในชีวิตสำหรับเลดี้ค่อนข้างเยอะค่ะ(ยิ้ม) อาจจะเป็นเพราะส่วนหนึ่งเป็นคนมองโลกในแง่ดีด้วย อย่างการได้มีแบรนด์จิวเวลรี่เป็นของตัวเอง ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ประทับใจมากๆ เพราะเป็นสิ่งที่เราใฝ่ฝันเอาไว้ด้วย...

แต่มีอีกเหตุการณ์หนึ่งที่เลดี้ประทับใจและเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เลดี้มีวันนี้ นั่นคือ การที่ต้องไปอยู่เมืองนอกตั้งแต่อายุ 16 ปี ซึ่งพี่สาวที่อยู่ด้วยกัน เขาต้องกลับเมืองไทยก่อนเรา เราก็เลยต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นคนเดียว ตอนนั้นถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ค่อนข้างโหดเหมือนกันสำหรับเลดี้ ทั้งความรู้สึกเหงา ความกลัวต่างๆนานา กับการต้องอยู่นิวยอร์กคนเดียวและต้องอยู่ให้ได้ด้วย แต่ในที่สุดก็สามารถทำได้ คือ สามารถรับผิดชอบตัวเองได้  เกรดออกมาดี ก็คิดว่าเป็นอะไรที่ภูมิใจ เพราะตอนนั้นก็ถือว่าตัวเองยังเด็กอยู่ แต่สิ่งที่สำคัญ เลดี้คิดว่า สิ่งที่ตัวเองมีทุกวันนี้ เริ่มจากที่นั่น โดยเฉพาะการทำงานศิลปะ ถ้าถามว่า ค้นพบตัวเองว่าอยากทำอะไรตอนไหน ก็คงเป็นตอนที่อยู่นิวยอร์ก                                

ช่วงเวลาที่อยู่คนเดียว ส่วนใหญ่แล้วเลดี้จะอยู่ที่ร้านหนังสือหรือห้องสมุด หาหนังสืออ่านตลอดเวลา และช่วงนั้นจะเป็นช่วงที่ยึดธรรมะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจ เพราะว่าตอนที่อยู่เมืองไทย เรามีพ่อแม่ มีพี่ มีเพื่อน คือ ไม่ว่าเราจะไปไหน ทำอะไรจะมีคนช่วยซัพพอร์ทเราตลอด แต่พอต้องอยู่คนเดียวในที่ที่เราไม่คุ้นเคย ก็รู้สึกแย่มาก เราสามารถโทรติดต่อกันได้ก็จริง  เขาให้ได้แค่กำลังใจเรา พอมาศึกษาธรรมะ เริ่มยึดตรงนี้เป็นที่พึ่ง ทำให้ใจเราสงบมากขึ้น และมีสติในการแก้ไขปัญหาต่างๆ

 แล้วการได้ไปศึกษาที่นั่น ทำให้ได้แรงบันดาลใจ มีเวลาพอที่จะค้นหาตัวเองเพียงลำพัง ทำให้เรารู้ว่า ตัวเองชอบอะไร ไม่ชอบอะไร ด้วยความที่โน่น ระบบการเรียนการศึกษาจะค่อนข้างเปิด ประกอบการที่เราสนใจศิลปะ การวาดรูปอยู่แล้ว ตั้งแต่อยู่ที่เมืองไทย พอไปถึงที่นู่น มันเหมือนได้เปิดโลกการเรียนรู้ให้กับตัวเอง เพราะที่นิวยอร์กจะมีแกลอรี่ มีพิพิธภัณฑ์ศิลปะค่อนข้างเยอะ พอเราได้เข้าไปดู ได้ไปศึกษา ก็รู้สึกว่าเราชอบศิลปะจริงๆ เป็นแรงบันดาลใจให้อยากสร้างสรรค์งานศิลปะดีๆ

จากการที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศคนเดียว ทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง อย่างแรก คือ ระบบการศึกษา อย่างโรงเรียนที่เลดี้ไปเรียน จะเป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกา เขาให้เกรดยากมาก พอเราทำตรงนั้นได้ดีปุ๊บ เราได้ความรู้ที่ติดตัวมาจากตรงนั้นเยอะมาก แล้วก็ซึมซัมศิลปะจากที่นั่นมาเต็มเลย ที่สำคัญคือ ได้พัฒนาตัวเองในเรื่องของจิตใจ ด้วยการใช้หลักธรรมะ พัฒนาตัวเองในด้านความรู้ ด้วยศิลปะต่างๆและการศึกษา พัฒนาตัวเองในเรื่องความกล้าแสดงออก เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ต้องอยู่คนเดียว ต้องมั่นใจในตัวเอง กล้าคิด กล้าทำและต้องทันคน เลดี้นึกไม่ออกว่า ถ้าตอนนั้นเลดี้ไม่ได้ไปอยู่ที่นั่นคนเดียว เลดี้ในวันนี้จะเป็นแบบไหน คือ รู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปเยอะมาก หลังจากกลับมา เหมือนกับว่าได้ค้นพบตัวเองและรู้จักที่จะรับผิดชอบมากขึ้นค่ะ..